Er waren eens een klein meisje, twee fiere ouders en een lieve grote broer...

 

Ons gezin werd door de jaren heen vaker dan gemiddeld met verlies geconfronteerd. Langzaamaan vergroeiden wij met deze verliezen. Ze werden deel van ons en van onze levens.

Ons zoontje Samuel kende de verhalen over het vele afscheid dat zijn mama en papa reeds hadden genomen. 

Mercedes

Tot ons dochtertje Mercedes plots overleed. Toen werd grote broer Samuel opeens zelf hoofdrolspeler in een groot verliesverhaal. Samen met hem en al ons gedeelde verdriet gingen we op weg. 

Op onze 'rouwroute' ondervonden we dat het voor de buitenwereld vaak moeilijk was om geconfronteerd te worden met zoveel verlies.

Thuis stonden we stil. Buiten ging het leven door.

Op school

Ook in de kleuterschool bij Samuel rezen er veel vragen. Hoe kunnen we Samuel best ondersteunen? Hoe maken we dit thema bespreekbaar bij kleine kinderen? Of zeggen we maar beter niets?

Zelf hadden we ondertussen een hele natuurlijke methode gevonden om met Samuel en zijn verdriet aan de slag te gaan, Gesterkt door het besef dat het eigenlijk helemaal niet zo moeilijk is, wilden we deze methode delen. 

Mercedes was gestorven. Levensles van Mercedes werd geboren.